Kur’anda Cin Süresi var.
Resûl-i Ekrem’e teselli veren süredir.
Peygamberimiz amcasını ve eşini kaybetmiştir.
Derin acılar içindedir.
Mekke kafirleri iyice azmışlar,
Mülümanları ve müslümanlığı eziyorlar.
Efendimiz,Taif’te kötü karşılanmıştır.
Keder ve yeisle dönmektedir.
İşte Cin süresi…
Taifden dönüşünde vahyolunur.
Peygamberimize gelen vahiy,
“Mekke kafirlerine de ki!” diye başlar.
“Onlara, Cinlerin seni dinlediğini söyle!”
Cinler, sabah namazında,
Kur’an okuyan Peygamberimizi dinlediler.
Dinlediler ve iman ettiler.
“Doğruya ve hayra kılavuzlık ediyor”dediler.
“Halbu ki diyorlar…
“Biz sanmıştık ki…”
“Cinler ve İnsanlar…”
“Allah hakkında yalan söylemezler!”
Aldadıldıklarını itiraf ederler.
Kendilerini aldatan;
“Bizim beyinsiz”dedikleri,İblistir.
Sürede, Cinlerin şikayeti var.
Şikayetleri İnsanlardan.
“İnsanlar Cinlere sığındılar.”
“Bu Cinlerin gururlarını okşadı”
“Azgınlıklarını artırdı” diyorlar.
Yani,İnsanlar Cinleri azdırdı.
İnsanlar sebep oldu…
Cinlerin inançları sarsıldı.
Şüpheye düştüler!
Peygamberden ve Allahın varlığından.
Kur’anı dinlediler,inançları tazelendi.
Anladılar ki…
Onlar da İnsanlar gibi;
Kur’ana tabiidirler.
Allaha ortak koşmakatan vazgeçtiler.
Cinler”Biz göğe dokunduk”dediler.
Göğe dokunan Cinler…
Karşılarında titiz ve güçlü bekçiler buldular.
Yıldızlardan akan yıldırımlardan bahsederler.
“Eskiden”diyorlar…
“Hz.Muhammed’in peygamberliğinden önce,”
“Onu dinlemek için;”
“Semanın bazı makakamlarında otururduk.”
“Halbu ki şimdi” diyorlar…
Kim dinlemek istese…
Kim oraya gitmek istese..
Kendilerini can yakıcı yıldırımlar buluyor.
Şimdi aklınıza neler geliyor?
Yıldız savaşları değil mi?
Hani filimlerde gördüğünüz…
Uçan cismi parçalayan işıklar…
Cin süresinde anlatılan gibi…
Kayıp giden ışınlar/alevler!
Yıldızlardan akan yıldırımlar!
İnsanlar,bunu ne zaman hayal edebildi?
Yaklaşık bin üç yüz yetmiş yıl sonra!
Düşünebiliyormusunuz?
Bin üç yüz yetmiş yıl!…
Beklemenin gereği yoktu!
Kur’an-ı Kerimde zaten vardı.
Neyse devam edelim.
Kur’anı dinleyen cinler öğüt verirler.
“Allahı yer yüzünde kimse acze düşüremez.”
“Onu,Ondan kaçmakla da acze düşüremeyiz”
Cinler,Kur’anı dinleyip iman etmişlerdir.
“Rabbine inanlar” diyorlar…
Hakkından korkmaz.
Ne hakkının eksik verilmesinden…
Ne hakkına tecavüzden…
Ey İnsanlar!
Başka kim bu kadar adildir?
Hakınızı yemeyecek…
Ya da hakkınıza tecavüz etmeycek…
Allah’tan başka!
Kime güvenebilirsiniz?
Sürede Cinler anlatmaya devam ediyorlar.
“Allaha teslim olanlar da var”
“Haksızlığa sapanlarda”
“Onlar” diyorlar…
“Cehennemin yakacağı odunlardır.”
Kur’an,yüz çevirenin akıbetini de söyler.
“Şiddeti gittikçe artan azap”
Peygammber ibadete kalkınca…
Cinler etrafında üst üste yığılırlardı.
“Susun Kur’anı dinleyelim” derlerdi.
Bir de bize bakın…
Yaz da neler olduğunu hatırlarsınız.
Hani çocuklar için kamp düzenlenmişti.
Orda Kur’an kursu da vardı.
Çocuklara Kur’an öğretilecekti.
Ortalık kalktı oturdu.
Ne yobazlık kaldı!
Ne mollalık…
Halbu ki Cinler!
Kur’an okunurken“Susun!” diyorlar.
“Susun da dinleyelim”
Cin süresinde…
Allah, Peygamberimize seslenmektedir.
“Onlara tebliğ et ki!”
“Sen onlara zarar veremezsin.”
“Allaha ve Peygamberine”
“Karşı gelenleri Cehenneme atacağım!”
“Orda,ateş içinde”
“Sonsuza kadar kalacaklar!”
“İşte o zaman” diyor yüce Allah…
“Kim daha güçsüz”
“Kim sayıca az bilecekler”
Cin süresi,
“Teselli veren süredir”,demiştik.
Yüce Allah diyor ki…
“Onları cehenneme atacağım”
“O zaman anlayacaklar”
“Kim güçlü,kim güçsüz”
“Kim daha az,kim daha çok”
Böylece Efendimiz…
Karamsarlıktan kurtulur.
Teselli bulur.
Allah yolunda yürür.
Kim bilir?
Belki de Bedirde onlar da vardı.
Bedrin aslanlarına yardım etmişlerdi.
Rahmetli anacığım da bahsederdi.
“Yanımızdan ıraklar”diye.
Okuma yazma bilmeyen anacığım…
Bilinmeyen,görünmeyen varlıklardan bahsederdi.
“Yanımızda ıraklar”diye…
Allahın“görünmez yarattım”dediği…
Cinleri görmek kimin haddine!
Aklıma geldikçe hoşuma da gidiyor.
Yanımızdan ıraklar!
Yanımızdan ıraklar!
Yanımızdan ıraklar!
Aklıma da yattı be dostlar!

CiN